Het archeologisch beleid is geënt op een goede samenwerking met de diensten Ruimtelijke Ordening van iedere gemeente. Archeologisch onderzoek gebeurt immers enkel wanneer de archeologische sporen in de ondergrond met vernieling bedreigd zijn. Dit is dan ook het geval bij de aanleg van nieuwe verkavelingen, industrieterreinen, appartementsgebouwen, landbouwloodsen, grote natuuringrepen, ...
Een archeologisch advies op stedenbouwkundige vergunningen, verkavelingsvergunningen of bij de opmaak van een Ruimtelijk Uitvoeringsplan (RUP) is dan ook cruciaal in een proces om het archeologisch erfgoed voor de toekomst te beschermen waar dit mogelijk is of op te graven waar een bodemingreep niet kan vermeden worden.
Aangezien het archeologisch erfgoed zich onder de grond bevindt, is het evident dat we niet altijd weten of er zich sporen in de grond bevinden of niet. Met de bestaande gegevens zijn echter kaarten opgesteld met zones waarbinnen het vinden van archeologisch erfgoed bij een bodemingreep zeer groot is. Deze kaarten worden gebruikt om advies te geven.
Binnen een dergelijke 'risico'zone wordt er bij adviesgave geen oppervlaktecriterium opgelegd, terwijl buiten deze zones enkel advies wordt gegeven als de oppervlakte van de bodemingreep groter is dan 2500m².